Inleiding

Telkens twee avonden over belangrijke thema's .

Let wel, dit wordt geen lezing. Het wordt een lessenreeks. Het is de bedoeling dat je actief deelneemt. Dat gebeurt via gesprekken in een kleinere groep. Geen discussie, niet uitpakken met wat je weet, maar praten over dagdagelijkse ervaringen. Bvb. Waar voel jij je thuis? Wat geeft je een veilig gevoel? Is vriendschap voor jou belangrijk?

We gaan niet je persoonlijke problemen aanpakken, maar stilstaan bij het gewone leven. Vervolgens geef ik daarover achtergrond vanuit de psychologie of filosofie.

Je krijgt elke avond ook wat boekentips.

even voor wie de vorige 4 lessen volgde:

we beperken ons deze keer tot één thema per les

invalshoek: onze wisselwerking ik- wereld

Verwacht geen overzicht van filosofen of hun theorieën. Je krijgt één visie, een persoonlijke. Een filosofie die vertrekt vanuit het gewone leven. Het is de bedoeling dat je leert stilstaan bij alledaagse situaties en leert hoe het soms anders kan.

We hebben het over contact maken

- met onszelf

- met anderen

- met de wereld

I Igor Mitoraj

Een stukje visie achter deze cursussen

We leven in moeilijke tijden: onrecht, klimaatcrisis, oorlogen, chaos. Dat geeft een gevoel van onbehagen, onzekerheid, angst. Veel mensen grijpen dan terug naar een verleden, dat nooit echt heeft bestaan. ‘Vroeger was alles beter’.

Het is belangrijk te kunnen omgaan met kwetsbaarheid en verlies, het hoort bij ‘menszijn’.

We worden niet als mens geboren, we moet het nog worden, elke dag opnieuw. Hanna Arendt noemt dat nataliteit.

Dat wil zeggen, dat ik nooit af ben. Ik kan en moet telkens opnieuw beginnen. Dat geeft kansen en vrijheid. Mens zijn = mens worden.

Dat doen we onder andere door met onszelf te praten, een innerlijke dialoog: IK praat met meZELF.

Maar ik praat ook met anderen, met lotgenoten. Dat heeft meest zin, wanneer ik het doe met aandacht, concentratie, betrokkenheid.

Dan ontstaat verbinding.

Mijn ervaringen met anderen delen, schept verbondenheid en troost.

Dat anderen van mijn verschillen (pluraliteit), maakt dat juist boeiend en verrijkend. Ik zie dan hoe het soms anders kan.

Ik leer dan de ander zien als medemens, even kwetsbaar als ikzelf.

Naar elkaars verhaal luisteren, een maaltijd delen, samen genieten van kunst, vraagt tijd, stilstaan, rust, maar raakt de essentie van leven.

Levenskunst vraagt leven in balans.

Denken, voelen, lichaam (zintuigen) moeten elkaar in evenwicht houden.

Ik en mijn omgeving horen samen in constante wisselwerking. Dat is de kern van 'respons-ability'. Ons verantwoordelijk opstellen. Dat geeft ook een goed gevoel. Geluk zit meestal in het ervaren dat het zinvol is wat we doen.

Bronnen voor deze visie vind ik vooral bij een aantal vrouwelijke filosofen, die niet vertrekken van abstract denken, maar vanuit ons 'in de wereld staan', met onze zintuigen, ons voelen, ons handelen.

Hanna Arendt, Simonne Weil, Joke Hermsen, Rosa Luxemburg, Martha Nussbaum, Irish Murdoch.